اشتباهات رایج در تحویل مدارک به دارالترجمه
بیشتر پرونده‌هایی که عقب می‌افتند، مشکل ترجمه ندارند. مشکلشان در چیزی است که پیش از ترجمه اتفاق افتاده. این‌ها همان چند اشتباهی هستند که مدام تکرار می‌شوند.
فهرست مطالب
اسپل را از حافظه گفتن
خیلی‌ها نام خانوادگی‌شان را شفاهی می‌گویند یا املایی را که «همیشه همین بوده» اعلام می‌کنند. بعد معلوم می‌شود در پاسپورت جور دیگری نوشته شده.
همیشه تصویر صفحه اول پاسپورت را بدهید. نام همسر و فرزندان هم اگر در پرونده هستند، از روی پاسپورت خودشان نوشته می‌شود.
ناقص دادن سند به دارالترجمه
صفحه توضیحات شناسنامه، صفحه آخر ریزنمرات، پشت کارت پایان خدمت — این‌ها معمولاً جا می‌مانند. سندی که یک صفحه‌اش کم باشد، در تأییدات برمی‌گردد.
اگر سند پیوست دارد، پیوست هم بخشی از آن است. قرارداد بدون ضمائم، ترجمه ناقص محسوب می‌شود.
زود سفارش دادن مدارک کوتاه‌اعتبار
گواهی عدم سوءپیشینه، گواهی اشتغال به تحصیل و بعضی گواهی‌های بانکی اعتبار کوتاهی دارند. اگر سه ماه زودتر ترجمه‌شان کنید، ممکن است تا روز مصاحبه از اعتبار بیفتند.
ترتیب درست این است که این مدارک را نزدیک به تاریخ ارائه بگیرید و بلافاصله ترجمه کنید.
باز کردن پلمب
برای اسکن گرفتن یا کپی، بعضی‌ها منگنه و پلمب ترجمه را باز می‌کنند. ترجمه بعد از این کار دیگر معتبر نیست و باید دوباره سفارش داده شود.
اگر فایل دیجیتال لازم دارید، از خود دارالترجمه بخواهید؛ نسخه فیزیکی باید دست‌نخورده بماند.
ندانستن مقصد ترجمه
وقتی معلوم نباشد ترجمه به کجا می‌رود، نمی‌شود تصمیم گرفت که تأییدات لازم است یا نه، و چند نسخه لازم دارید. جواب این سؤال از خود ترجمه مهم‌تر است.