برای مهاجرت چه مدارکی باید ترجمه رسمی شود؟
فهرست مدارک مهاجرتی برای هر پرونده فرق می‌کند، اما ستون‌های اصلی‌اش تقریباً همیشه ثابت است: چه کسی هستید، چه خوانده‌اید، چه کار می‌کنید و از کجا خرج می‌کنید.
فهرست مطالب
مدارک هویتی برای ترجمه رسمی
شناسنامه و کارت ملی پایه هر پرونده‌اند. اگر متأهل‌اید سند ازدواج و اگر جدا شده‌اید سند طلاق هم اضافه می‌شود. برای آقایان کارت پایان خدمت در بسیاری از پرونده‌ها خواسته می‌شود.
حساس‌ترین نکته این بخش، اسپل نام است. نام و نام خانوادگی، نام پدر و محل تولد باید در همه ترجمه‌ها دقیقاً مثل پاسپورت نوشته شود. یک حرف اختلاف کافی است تا مرجع مقصد مدارک را متعلق به دو نفر بداند.
مدارک تحصیلی
برای اپلای معمولاً دانشنامه و ریزنمرات همه مقاطع لازم است؛ گاهی سرفصل دروس و توصیه‌نامه هم اضافه می‌شود. این مدارک قبل از ترجمه باید از وزارت علوم یا وزارت بهداشت تأییدیه بگیرند.
دانشجویانی که هنوز فارغ‌التحصیل نشده‌اند معمولاً گواهی اشتغال به تحصیل ارائه می‌کنند. اعتبار زمانی این گواهی کوتاه است؛ خیلی زود ترجمه‌اش نکنید.
مدارک شغلی و مالی
گواهی اشتغال به کار، حکم کارگزینی، فیش حقوقی و سابقه بیمه نشان می‌دهند شغل و درآمدی در ایران دارید. برای صاحبان کسب‌وکار، جواز کسب و مدارک ثبتی شرکت جای این‌ها را می‌گیرد.
در بخش مالی، گردش حساب بانکی و گواهی تمکن مالی رایج‌ترین‌اند. اگر ملک یا خودرو دارید، سند آن‌ها هم به پرونده وزن می‌دهد. در پرونده ویزای کوتاه‌مدت، همین‌ها هستند که وابستگی شما به کشور مبدأ را نشان می‌دهند.
ترتیب ترجمه رسمی مدارک را جابه‌جا نکنید
اول پاسپورت، بعد تأییدیه مدارک تحصیلی از وزارتخانه، بعد ترجمه، و در انتها تأییدات. هر بار که کسی این ترتیب را جابه‌جا می‌کند، معمولاً یک مرحله را دو بار انجام می‌دهد.
اگر تاریخ وقت سفارت را دارید، از همان روز اول به ما بگویید. برنامه‌ریزی معکوس از آن تاریخ خیلی راحت‌تر از جبران عقب‌افتادگی در هفته آخر است.